Επικοινωνούν μαζί μας αρκετοί συμπατριώτες μας που πέφτουν θύματα επιτήδειων, κυρίως συμπατριωτών Ελλήνων, που το παίζουν επιφανείς επιχειρηματίες και κοροιδεύουν τον κόσμο.

Μεικοί τέτοιοι τους έχουν προσλάβει και τους απολύουν χωρίς να τους πληρώνουν (να τους χρωτούν δεδουλευμένα, υπερωρίες κλπ).

Άλλοι πιό παλιοτόμαρα, τους υπερνοικιάζουν, χωρίς οι ίδιοι να το ξέρουν και πέρνοντας περίπου 1000 ευρώ κάθε μήνα από την επιχείρηση που τους νοικιάζει και ταυτόχρονα 1000 ευρώ από τον εργαζόμενο για να του βρεί υποτίθεται δουλειά. Ο εργαζόμενος δουλεύει μαύρα (ο ίδιος δεν το ξέρει) και ανασφάλιστος! Είχαμε και περιπτώσεις εργατικών ατυχημάτων (εγκλημάτων) που ο εργαζόμενος αναγκάστηκε να πληρώσει την περίθαλψη μόνος του!

Προσέξτε λοιπόν τα καθίκια αυτά.

1. Να έχετε οπωσδήποτε τον προσωπικό αριθμό.

2. Να έχετε αντίγραφο της πρόσληψης και να σας πληρώνει κάθε μήνα (να παίρνετε απόδειξη με το όνομα και την διεύθυνση της εταιρείας).

3. Να γραφτείτε αμέσως στο σωματείο με το που πιάνετε δουλειά.

4. Ελάτε σε επαφή με το ιστολόγιο μας αν έχετε κάποιο πρόβλημα.

Το επόμενο διάστημα θα δημοσιεύσουμε ονόματα αυτών των καθικιών που μεταχειρίζονται ανθρώπους σαν ζώα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗ 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΩΡΑ!

Εργάτη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε

• Που θα πάει τελικά αυτή η κατάσταση με την καπιταλιστική κρίση και το βάρβαρο πόλεμο σε βάρος των λαών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη;
• Υπάρχει διέξοδος και ανάπτυξη προς όφελος των εργαζομένων;
• Ποιες δυνάμεις και με ποιες προϋποθέσεις μπορούν να την επιβάλλουν;
• Ποιο κίνημα και ποιοι αγώνες μπορούν να υπηρετήσουν μια τέτοια φιλολαϊκή προοπτική;

Για όλα αυτά λοιπόν θέλουμε να σου πούμε δυο λόγια.

Θέλουμε να ανοίξουμε μια συζήτηση μαζί σου, εργαζόμενο τον εργαζόμενο σε όλους τους χώρους δουλειάς, στις συνοικίες, στα Διοικητικά Συμβούλια, στις Γενικές Συνελεύσεις των σωματείων, παντού!

Η 48ωρη απεργία στέφθηκε με επιτυχία.

Χιλιάδες λαού σε όλη την Ελλάδα βγήκαν στους δρόμους. Η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά τα χρόνια πλήρωσαν πολύ ακριβά την καπιταλιστική ανάπτυξη, την κερδοφορία του κεφαλαίου.

Τώρα πληρώνουν ακόμα πιο ακριβά και την κρίση τους!

Όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν πως στο πλαίσιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης, μέσα στην Ε.Ε. δεν υπάρχει φιλολαϊκή προοπτική.

Κέρδη και λαϊκή ευημερία, μονοπώλια και λαϊκά δικαιώματα δεν μπορεί να συνυπάρξουν! Ή αυτοί ή εμείς;

Η ίδια η ζωή λοιπόν φέρνει ως αναγκαιότητα την πάλη για ένα άλλο δρόμο ανάπτυξης χωρίς μονοπώλια, μια ανάπτυξη που στο επίκεντρό της θα έχει την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Η πρωτόγνωρη επιτυχία της απεργίας, η λαϊκή κινητοποίηση και κοσμοσυρροή στις συγκεντρώσεις, στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ δείχνουν ότι έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε μια τέτοια λύση, μια τέτοια φιλολαϊκή προοπτική!

Έχουμε δοκιμασμένα και αποτελεσματικά όπλα στα χέρια μας, όπλα που μπορούν να μας οδηγήσουν μέχρι τη ΝΙΚΗ!

Έχουμε τη δύναμη! Χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά!

ü  Οργάνωση στους τόπους δουλειάς. Κανένας εργαζόμενος έξω από το σωματείο. Όλοι οι εργαζόμενοι ενωμένοι στον τόπο δουλειάς και στον κλάδο.

ü  Συνδικάτα και διοικήσεις δοκιμασμένες και όχι συμβιβασμένες και υποταγμένες στις κυβερνήσεις και την εργοδοσία.

ü  Συμμαχία εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολούμενων, γυναικών, νεολαίας. Όλοι μαζί!

Εδώ βρίσκεται η δύναμη!

ü  Σύγκρουση με τους τραπεζίτες, τους βιομήχανους, τους εφοπλιστές, τους μεγαλεμπόρους, την Ε.Ε., και τα κόμματά της, μ’ όλους αυτούς που κλέβουν τη ζωή από εμάς και τα παιδιά μας.

ü  Κίνημα ταξικό, οργανωμένο, πειθαρχημένο, αποφασισμένο να φτάσει μέχρι το τέλος,

Μέχρι να έρθει ο λαός στην εξουσία.

Αυτό είναι το μήνυμα της 48ωρης Απεργίας. Εδώ βρίσκεται η λύση και αυτή είναι η καλύτερη συνταγή για τη ΝΙΚΗ.

• Αγώνας τώρα για να μην εφαρμοστούν στην πράξη τα βάρβαρα μέτρα.
• Αγώνας που να φτάνει μέχρι την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Εργαζόμενη, Εργαζόμενε

• Η Απεργία στις 28 και 29 Ιούνη ήρθε ως προϊόν κλιμάκωσης της πάλης, ήρθε την κατάλληλη στιγμή. Νέκρωσαν εργοστάσια, έκλεισαν τράπεζες, δεν κινήθηκε ούτε ένα πλοίο.

Τα ποσοστά της απεργίας κινήθηκαν σε υψηλά επίπεδα σε πολλούς χώρους και κλάδους.

Η απεργία χτύπησε εκεί που πονάει την εργοδοσία και όλο το σύστημα.

Να γιατί η Απεργία είναι το πιο αποτελεσματικό όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης.

Καμιά «πλατεία» δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη δύναμη της Απεργίας, τη δύναμη του οργανωμένου εργατικού και λαϊκού κινήματος.

• Χιλιάδες εργαζόμενοι πορεύτηκαν με το σύνθημα «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», έδωσαν τη μάχη στους τόπους δουλειάς, στα εργοστάσια, εκεί που «δένεται τ’ ατσάλι», στην καρδιά της ταξικής πάλης, εκεί που κρίνονται οι συσχετισμοί δύναμης για το εργατικό κίνημα. Σε πολλούς χώρους δουλειάς οι εργαζόμενοι απήργησαν, αψηφώντας την απειλή της απόλυσης, τσακίζοντας την εργοδοτική τρομοκρατία. Στην κυριολεξία ο αγώνας αυτός είχε έντονα τα χαρακτηριστικά του ηρωισμού και της λεβεντιάς.

Ωστόσο, δεν είναι λίγα τα εργοστάσια, τα μεγάλα καταστήματα, τα ξενοδοχεία, οι τόποι δουλειάς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όπου οι εργαζόμενοι δεν έκαναν το βήμα να απεργήσουν. Δεν κατάφεραν να οργανώσουν την Απεργία, να σπάσουν την εργοδοτική τρομοκρατία, να ξεπεράσουν τις συμβιβασμένες ηγεσίες, αλλά ακόμα και να πειστούν για την αναγκαιότητα και την αποτελεσματικότητα του αγώνα.

Απευθυνόμαστε λοιπόν και σε σένα που δεν βρήκες τη δύναμη να απεργήσεις, που λες ότι «έχετε δίκιο, αλλά δεν μπορώ», «απήργησα και τις προηγούμενες φορές, αλλά τα μέτρα πέρασαν» και θέλουμε να σου πούμε:

Μην περιμένεις να σε σώσει κανένας.

Με τα δικά της χέρια θα σηκωθεί η εργατική τάξη. Μην το βάζεις κάτω, στάσου όρθιος, πάλεψε!

Έτσι και αλλιώς, μόνο με την οργάνωση και τον αγώνα θα νικήσουμε. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει!

• Στην Απεργία και στα συλλαλητήρια που έγιναν σε 72 πόλεις της Ελλάδας πορεύτηκαν από κοινού, «ένας για όλους και όλοι για έναν» εργάτες, άνεργοι, αγρότες, μικρομαγαζάτορες, γυναίκες, νέοι και νέες.

Όλοι μαζί ένωσαν τη δύναμή τους και έδωσαν αποφασιστική απάντηση στους εκβιασμούς και την τρομοκρατία κυβέρνησης-πλουτοκρατίας και Ε.Ε. Απαίτησαν να παρθούν πίσω τα βάρβαρα μέτρα του μεσοπρόθεσμου, του εφαρμοστικού νόμου, διεκδίκησαν όχι μόνο το δικαίωμα στη δουλειά και στο μεροκάματο, αλλά έκαναν και ένα βήμα παραπέρα, απαίτησαν «να πτωχεύσει η πλουτοκρατία, όχι ο λαός», «αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της Ε.Ε», διεμήνυσαν ότι «ο πλούτος ανήκει στους εργάτες και όχι στα παράσιτα τους κεφαλαιοκράτες»! Δεν αποδέχονται τα χρέη που δημιουργήθηκαν για την πλουτοκρατία και αρνούνται να τα πληρώσει πάλι ο λαός.

• Η συμμετοχή στην Απεργία και η αυξανόμενη κοσμοσυρροή στις διήμερες απεργιακές εκδηλώσεις δείχνει ότι ο λαός μέρα με τη μέρα, μάχη με τη μάχη, γίνεται πιο ώριμος, πιο ικανός. Συσσωρεύει χρήσιμη πείρα, που μπορεί να τον βοηθήσει να βγάλει πολιτικά συμπεράσματα.

Ακόμα και αν τα μέτρα ψηφίστηκαν στη βουλή, ο λαός και η νεολαία, κόντρα σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και ΛΑΟΣ (που ψήφισε το «Μνημόνιο»), τα «καταψήφισαν» στους δρόμους, δεν τα νομιμοποίησαν στη συνείδησή τους και αυτό αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη για το μέλλον. Φάνηκε ακόμα πολύ καθαρά ότι αυτή η πολιτική, αυτά τα μέτρα και οι κυβερνήσεις που τα υπηρετούν δεν ανατρέπονται με «μούντζες και κατάρες». Περισσότερο από κάθε άλλη φορά γίνεται κατανοητό ότι ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ είναι τα κόμματα της πλουτοκρατίας, είναι εχθρικά προς τον εργαζόμενο λαό και η εγκατάλειψή τους, η μαζική φυγή από αυτά, είναι η μόνη συμφέρουσα λύση.

Ενότητα κι’ αγώνας

για να πτωχεύσει η πλουτοκρατία, όχι ο λαός!

• Η σύγκρουση, η ένταση, το πάθος, η διάρκεια και η μαζικότητα του αγώνα δείχνουν ότι όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι τα μέτρα δεν βγάζουν το λαό από την χρεοκοπία. Τον βουλιάζουν πιο βαθιά, ο λαός είναι ήδη χρεοκοπημένος. Η καπιταλιστική κρίση είναι κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου και εμπορευμάτων. Δεν οφείλεται ούτε σε κλέφτες, ούτε στα κλεμμένα, ούτε σε ανίκανα κόμματα και πολιτικούς. Τα διλλήματα που έθεσε η κυβέρνηση «μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία», «μεσοπρόθεσμο ή τανκς» τελικά δεν παγίδεψαν το λαϊκό παράγοντα. Την ίδια τύχη πρέπει να έχουν και τα άλλα ψευδοδιλλήματα, αν τεθούν στο προαναγγελλόμενο δημοψήφισμα.

• Η κυβέρνηση και άλλοι μηχανισμοί αξιοποίησαν το κίνημα της λεγόμενης πλατείας στο Σύνταγμα, όπου συμμετείχαν απλοί άνθρωποι. Επιδίωξε να φέρει σε αντιπαράθεση το απεργιακό και οργανωμένο κίνημα με το αποκαλούμενο κίνημα των αγανακτισμένων.

Το κίνημα της πλατείας, με τα γνωστά συνθήματα («ειρηνικό και ακηδεμόνευτο», «έξω τα κόμματα και τα συνδικάτα», «μούντζα-κρεμάλα στους 300» κλπ…) χρησιμοποιήθηκε για αποπροσανατολισμό και παγίδευση της λαϊκής αγανάκτησης. Όσες δυνάμεις στήριξαν και κάλυψαν αυτά τα συνθήματα, όπως οι δυνάμεις του ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ έχουν μεγάλες ευθύνες. Το γεγονός ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν μπήκαν σε δράση οι κάθε είδους «κουκουλοφόροι» και εμφανίστηκαν όταν η κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης και είχε κηρυχτεί Γενική Απεργία δείχνει ότι υπήρχε σχέδιο αξιοποίησης και χρησιμοποίησης της αυθόρμητης λαϊκής αγανάκτησης.

• Η κυβέρνηση έβαλε σε εφαρμογή οργανωμένο σχέδιο για να τσακίσει το λαϊκό κίνημα και έχει την απόλυτη ευθύνη της προβοκάτσιας που εκτυλίχτηκε στο Σύνταγμα. Αξιοποίησε τον προβοκατόρικο ρόλο των «κουκουλοφόρων», για επίδειξη δύναμης και πυγμής στο λαϊκό κίνημα. Η προβοκάτσια που έστησαν στο ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα απέτυχε. Το απέτρεψε η οργάνωση, η πειθαρχία, η ικανότητα των δυνάμεων του ΠΑΜΕ να κινούνται συντεταγμένα στο πλαίσιο της πορείας.

Η δήλωση εκπροσώπου της αστικής τάξης «η πλατεία είναι αυθόρμητη, το οργανωμένο να φοβάστε, όπως αυτό που γίνεται στα λιμάνια» δείχνει ποιο κίνημα πραγματικά τους τρομάζει.

Κίνημα «ειρηνικό» και «ακηδεμόνευτο» απέναντι στην πιο βάρβαρη και οργανωμένη επίθεση των επιχειρηματικών ομίλων, των κομμάτων τους και της Ε.Ε. είναι τραγική αυταπάτη.

• Από τη 48ωρη Απεργία ενισχύθηκε παραπέρα το κύρος του ΠΑΜΕ, ενώ την ίδια στιγμή επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ότι ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ βρίσκονται σε πορεία συνεχούς απαξίωσης.

Όλο και περισσότεροι πια εργάτες δεν πιστεύουν σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, όπως δεν πιστεύουν κι’ αυτές στην υπόθεση του αγώνα. Έκαναν ό, τι μπορούσαν για να υπονομεύσουν την απεργία, ενώ σε πολλούς κλάδους οργάνωσαν ανοιχτά την απεργοσπασία.

Εργατοϋπάλληλε, νέε και νέα

Εμπιστεύσου το ΠΑΜΕ!

ü  Για όλα όσα ζεις σήμερα σε προειδοποίησε έγκαιρα. Δικαιώθηκε! Σε προειδοποίησε για την καπιταλιστική κρίση, για τη θύελλα που έρχεται. Σου είπε καθαρά ότι έχουμε πόλεμο!

ü  Όταν όλες οι δυνάμεις του ευρωμονόδρομου πανηγύριζαν στο Ζάππειο με την είσοδο της Ελλάδας στην ΟΝΕ, στο ευρώ, το ΠΑΜΕ έγκαιρα σε προειδοποιούσε για τα δεινά που θα φέρει στο λαό.

ü  Θυμηθείτε τι λέγαμε ήδη από το 1992 με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ήμασταν το μοναδικό «όχι» και όλοι οι άλλοι εναντίον μας. Δεν κρατούσαν ούτε μισή επιφύλαξη για τις συνέπειες από την ευρωπαϊκή καπιταλιστική ολοκλήρωση.

ü  Το ΠΑΜΕ από την πρώτη στιγμή της συγκρότησής του μπήκε μπροστά, οργάνωσε την πάλη. Συγκρούεται καθημερινά με την πλουτοκρατία και τα κόμματά της

ü  Έχει πείρα από την οργάνωση της ταξικής πάλης. Ξέρει να καθοδηγεί το κίνημα αποτελεσματικά, να το προφυλάσσει από παγίδες.

ü  Είναι εγγυημένη, δοκιμασμένη δύναμη, ψημένη στο καμίνι της ταξικής πάλης, δίνει προοπτική στον αγώνα σου.

Συμπορεύσου με το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), την Πανελλαδική Αντιμονοπωλιακή Συσπείρωση των ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ), την Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ), το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδος (ΟΓΕ)!

Πάρε θέση στον αγώνα!

Ένα δρόμο έχουμε, μια επιλογή.

 Ο λαός ορμητικά να οργανωθεί, να ανατρέψει το συσχετισμό δύναμης στο κίνημα και στο πολιτικό επίπεδο. Μόνο έτσι, οργανωμένος, συμπορευόμενος με το ΠΑΜΕ, θα γίνει πανίσχυρος.

 Για το δικό του δρόμο ανάπτυξης, με λαϊκή εξουσία και αποδέσμευση από την Ε.Ε. που θα τον κατακτήσουν με την πάλη τους οι εργαζόμενοι.

Όλοι και όλες για τη νίκη!

Αθήνα, 2/7/2011

Με ένα εκτεταμένο και καλά οργανωμένο σχέδιο και χρησιμοποιώντας τις δυνάμεις καταστολής αλλά και τις σε διατεταγμένη υπηρεσία ομάδες κουκουλοφόρων και άλλους μηχανισμούς, η κυβέρνηση εξαπέλυσε χτες ένα άγριο χτύπημα κατά της λαϊκής κινητοποίησης. Ο στόχος να χτυπηθούν οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν τους βγήκε, αλλά η επίθεση που εξαπολύθηκε από την κορυφή της πλατείας Συντάγματος στη 1.30 μετά το μεσημέρι, επεκτάθηκε με «χτύπημα στο ψαχνό». Εκτοξεύτηκαν τόνοι χημικών που έκαναν την ατμόσφαιρα θάλαμο αερίων – ακόμη και μέσα σε κτίρια έριχναν. Πολλές εκατοντάδες οι τραυματίες, πολλοί με ανοιγμένα κεφάλια, σπασμένα χέρια και αναπνευστικά προβλήματα. Αυταρχισμός και καταστολή που πάνε παρέα με τον άθλιο εκβιασμό κυβέρνησης και πλουτοκρατίας και την άγρια επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα.

Αναδημοσίευση από την Αριστερά και Πολιτική

Τεράστιες ήταν οι απεργιακές διαδηλώσεις και σήμερα, 29/6. Δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενων και λαού βγήκαν στους δρόμους από το πρωί μέχρι το βράδυ. Η κυβέρνηση κυριολεκτικά έχασε τη ψυχραιμία της. Εξαπέλυσε τα ΜΑΤ από το πρωί και σε συμπαιγνία με τους προβοκάτορες και πυρπολούσε με χημικά τον λαό ματοκυλώντας την Αθήνα μέχρι το βράδυ

Μιλάμε για εγκληματικές επιθέσεις κατά του λαού. Χύθηκε αίμα από δεκάδες τραυματίες. Η κυβέρνηση όση νομιμοποίηση χάνει από τον λαό τη συμπληρώνει με τα ΜΑΤ και αντιλαϊκές επιθέσεις. Δεν άφησε τίποτα όρθιο. Είναι κυβέρνηση υπό πανικό, άρα άκρως επικίνδυνη. Να μη την αφήσουμε…

Από αύριο κιόλας η μόνη λύση για το λαό και τους εργαζόμενους είναι η οργάνωση, η ενότητα και ο αγώνας. Οργάνωση κυρίως στα συνδικάτα και στην εργατική τάξη. Οργάνωση και αλληλεγγύη γιατί η απεργία επισύρει απειλές και φόβους για απόλυση κάθε εργαζόμενου. Οργάνωση στον τόπο δουλειάς, στις γειτονιές και σε κάθε χώρο.

Μόνο αν η εργατική τάξη ελέγξει και σταματήσει το μηχανισμό που παράγει τον πλούτο που μας κλέβουν, μπορεί να ανατραπεί η κυβέρνηση και μακροπρόθεσμα η ίδια η καπιταλιστική εκμετάλλευση. Όσο πιο μεγάλη και βαθιά είναι η οργάνωση, τόσο μεγαλύτερες και πιο αποτελεσματικές θα είναι οι κινητοποιήσεις και τόσο θα ανατρέπονται οι πολιτικοί και ταξικοί συσχετισμοί δυνάμεων για την εξουσία.

Η διαδήλωση του ΠΑΜΕ ήταν και σήμερα τεράστια. Μπλόκαρε στη Σταδίου από τα δακρυγόνα που έπεφταν βροχή στο μπλοκ κάποιων αριστερών οργανώσεων που οπισθοχωρούσαν. Μετά φτάνοντας από τη Πανεπιστημίου προς το Σύνταγμα δέχθηκε επιθέσεις από φασιστοειδή που περίμεναν και προκαλούσαν. Πέταξαν εναντίον του και μερικές πέτρες και αντικείμενα. Όπως ανακοίνωσε επίσημα το ΠΑΜΕ τέθηκε και πάλι σε εφαρμογή το  σχέδιο να εγκλωβιστεί το ΠΑΜΕ στη πλατεία και με τη συνέργεια των φασιστοειδών και των προβοκατόρων να επιτεθούν τα ΜΑΤ.

Όταν μετά από ώρα αυτό δεν γινόταν, τα ΜΑΤ άρχισαν επιθέσεις και έπνιξαν στα δακρυγόνα την αρχή της Πανεπιστημίου. Χάος παντού, οι δρόμοι γεμάτοι αλλόφρονες ανθρώπους….

Το ΠΑΜΕ κατέλαβε τα Προπύλαια και προς το απόγευμα ξαναδημιούργησε τη συγκέντρωση στην Ομόνοια.

Στη πλατεία Συντάγματος κατέβηκε χιλιάδες κόσμος, αποφασισμένος να δώσει μάχη μετά τις απαράδεκτες χθεσινές επιθέσεις. Όλα τα παιδιά ήταν αποφασισμένα παρότι γνώριζαν ότι μέσα τους κυκλοφορούν και προβοκάτορες. Δυστυχώς δεν γλύτωσαν για μια ακόμη φορά τις προβοκάτσιες με όλες τις συνέπειες.

Προβάλει και πάλι εδώ η ανάγκη οι διαδηλώσεις να έχουν οργάνωση, ενότητα και περιφρούρηση. Δεν μπορείς να διαδηλώνεις χύμα έχοντας δίπλας σου προβοκάτορες, κουκουλοφόρους και φασιστοειδή.

Το τι ξύλο έπεσε δεν λέγεται. Η αγριότητα ξεπερνούσε κάθε προηγούμενο. Φαίνεται πως ήθελαν να ξεμπερδέψουν και με τη πλατεία ίσως γιατί φοβήθηκαν ότι οι συνειδήσεις των λεγομένων «αγανακτισμένων» που δεν έμπαιναν στο καπέλο τους θα ωρίμαζαν και αργά ή γρήγορα ο κόσμος αυτός θα αναζητούσε πραγματική πολιτική οργάνωση και αντιπαράθεση με την εξουσία.

Στην Ερμού έσπρωχναν τον κόσμο πίσω μέχρι τη Καπνικαρέα! Κόσμος παντού δεν ήξερε τι να κάνει, δακρυγόνα και αέρια αποπνικτικά… το ίδιο και στη Μητροπόλεως και στην Περικλέους.

Το σχέδιο της κυβέρνησης και της βαθιάς εξουσίας ήταν προφανές. Ήθελε να σπάσει κάθε αντίσταση του λαού είτε γινόταν σε δρόμους είτε σε πλατείες. Ήθελε να αποτρέψει την κατάρρευση της εξουσία της. Αντικατέστησε το λαϊκό έλλειμμα νομιμοποίησης με τη βία των κρατικών μηχανισμών καταστολής. Δεν είναι γνωστό που θα οδηγηθούμε αλλά προδιαγράφεται σαφώς η στροφή προς αντιδραστικές λύσεις. Λιτότητα και αυταρχισμός μέχρι και ολοκληρωτισμός πάνε πάνα μαζί.

Τα νέα σκληρά μέτρα δεν τελειώνουν με τη ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Αντίθετα τώρα αρχίζουν. Οι νέες μάχες θα είναι πολύ πιο σκληρές. Θα δοθούν παντού στους δρόμους στις πλατείες και κυρίως τους χώρους εργασίας. Ας ετοιμαζόμαστε από αύριο σε όλα τα πεδία και σε όλα τα επίπεδα.

Όλοι πρέπει να καταλάβουμε ότι σ’ αυτό τον κόσμο τίποτε δεν χαρίζεται. Ή το κατακτάμε ή το χάνουμε.

Την αφίσσα την έκλεψα από το γλόμπινγκ

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι –Νέοι και Νέες

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ 28-29 ΙΟΥΝΗ

ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΗ ΟΜΟΝΟΙΑ 10π.μ.

ΤΡΙΤΗ 28 ΙΟΥΝΗ ΣΤΥΛΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΔΙΟΣ 7μ.μ

ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΙΟΥΝΗ ΟΜΟΝΟΙΑ 10π.μ.

ΔΕΝ ΓΟΝΑΤΙΖΟΥΜΕ –ΔΕΝ ΣΚΥΒΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

Afissa PAME juni 2011

Τη Δευτέρα 27/6/2011 το απόγευμα διοργανώνουμε τοπικές διαδηλώσεις σε όλους τους δήμους καλώντας τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους, νέους, αυτοαπασχολούμενους να πάρουν μέρος και να διαδώσουν παντού το μήνυμα της απεργίας, της σθεναρής απόκρουσης των μέτρων που τσακίζουν τη ζωή της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, των νέων, των γυναικών, των φτωχών αγροτών.

Την Τρίτη 28 Ιούνη στις 10:00 το πρωί πλημμυρίζουμε την Ομόνοια με τη ζωντάνια, τη δύναμη των εργατών και το απόγευμα στις 7:00 τους στύλους του Ολυμπίου Διός.

Την Τετάρτη 29 Ιούνη το πρωί στις 10:00 όλοι οι δρόμοι από παντού καταλήγουν στην Ομόνοια. 

Όλοι και όλες στην 48ωρη πανελλαδική πανεργατική απεργία τις ημέρες συζήτησης στη βουλή του νέου αντιλαϊκού μνημονίου.

Να «νεκρώσουμε» εργοστάσια, εργοτάξια, γραφεία, μαγαζιά, λιμάνια, καράβια ,τα πάντα.

-Για να είναι μαζική καθολική η καταδίκη των αντιλαϊκών μέτρων και ισχυρό το μήνυμα μας σε πλουτοκρατία, κυβέρνηση και τρόικα.

-Για να είναι αυτή η απεργία αφετηρία ματαίωσης μέσα από τους αγώνες μας αυτών των βαρβάρων μέτρων ακόμα και αν η κυβερνητική πλειοψηφία μαζί πιθανόν με άλλους πρόθυμους τα ψηφίσουν.

-Να μπούμε ορμητικά στον αγώνα για να φέρουμε πιο κοντά τη μέρα που θα απαλλαγούμε οριστικά από την ταξική εκμετάλλευση και την καταπίεση. Μόνο τότε θα σωθούμε και θα σωθεί ο τόπος οριστικά από χρεοκοπίες, κρίσεις, μνημόνια, δανειστές και την ανεργία.

Συναδέλφισσες –Συνάδελφοι

Οι εξελίξεις και ο χρόνος που γίνεται αυτή η 48ωρη απεργία –η μορφή και τα αιτήματα της – την καθιστούν μια από τις σημαντικότερες κινητοποιήσεις στη χώρα μας τις τελευταίες 10ετίες.

Η επιτυχία της θα είναι ένα δυνατό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση:

-πως είμαστε αποφασισμένοι να μη συμβιβαστούμε με το εφιαλτικό μέλλον που φτιάχνουν για εμάς.

-πως θα έχουν απέναντι τους όχι ένα κίνημα χυλό, κίνημα «πλατείας», παθητικό και άβουλο, γενικά και αφηρημένα κάποιων αγανακτισμένων, αλλά το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα οργανωμένο και δυνατό σε κάθε τόπο δουλειάς, στις γειτονιές και τα χωριά, ικανό να καθορίζει τις εξελίξεις υπέρ των λαϊκών συμφερόντων.

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι

ΚΑΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ –ΟΥΤΕ ΛΕΠΤΟ ΧΑΜΕΝΟ

Η κρίση είναι βαθιά και οξύνεται παραπέρα. Δεν είναι αποτέλεσμα κλεφτών και κακών διαχειριστών, δεν είναι  κρίση χρέους. Αυτά είναι τα συμπτώματα δεν είναι η ασθένεια.

Είναι κρίση υπέρ-συσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής. Είναι κρίση του καπιταλισμού. Είναι κρίση που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλες τις χώρες. Για αυτό και η επίθεση στα εργατικά, λαϊκά δικαιώματα δεν έχει τέλος.

Η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής έρχεται όλο και πιο πολύ σε σύγκρουση με τις λαϊκές ανάγκες. Συσσωρεύει τεράστια κεφάλαια που δυσκολεύονται να επενδυθούν και να αποδώσουν, παράγει τεράστιες ποσότητες εμπορευμάτων που δεν μπορούν να πουληθούν παρά το ότι οι λαϊκές ανάγκες δεν καλύπτονται.

Η διέξοδος από αυτήν προς όφελος του κεφαλαίου προϋποθέτει καταστροφή των περισσευμάτων, τσάκισμα των εργατικών καταχτήσεων και δικαιωμάτων, φτήνεμα της εργατικής δύναμης στο κατώτερο δυνατό σημείο, άγρια εκμετάλλευση και μαζική ανεργία.

Άλλη όμως είναι η διέξοδος υπέρ της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Προϋποθέτει αλλαγή συσχετισμών, εργατική εξουσία, λαϊκή οικονομία.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ

Είναι η ώρα οι εργαζόμενοι να πετάξουν από τα χεριά τους τις ξένες σημαίες και να απορρίψουν τα πλαστά διλήμματα. Το χρέος δε δημιουργήθηκε από και για την ευημερία του λαού. Το έλλειμμα στα δημοσία ταμεία και στις τσέπες των λαϊκών νοικοκυριών είναι τα τεραστία κέρδη στα θησαυροφυλάκια των καπιταλιστών. Επιδιώκουν να ανακόψουν, να παρεμποδίσουν θετικές διεργασίες που γίνονται στο λαό

Ο ΛΑΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕ ΧΡΩΣΤΑ – ΤΟΥ ΧΡΩΣΤΑΝΕ.

-Δεν παζαρεύουμε απλά την απόσυρση του μνημονίου. Παλεύουμε ενάντια στις πολιτικές που γεννούν τα μνημόνια

-Δεν θέλουμε μόνο να φύγει το ΠΑΣΟΚ, να αλλάξει και πάλι ο διαχειριστής. Θέλουμε να τελειώνουμε με το κεφάλαιο και τις πολυεθνικές τα συμφέροντα των οποίων διαχειρίζονται οι διάφοροι διαχειριστές

Όποιοι και να είναι οι διαχειριστές του καπιταλισμού στην Ελλάδα και την Ευρώπη ανθρωπινότερος δε γίνεται ο καπιταλισμός. Θα γίνεται όλο και πιο βάρβαρος απέναντι στα λαϊκά στρώματα.

Να μην πέσουμε στη παγίδα των Δημοψηφισμάτων. Πρόκειται για αποπροσανατολισμό, καρικατούρα δήθεν «άμεσης δημοκρατίας». Στην ουσία επιδιώκουν την αντιδραστικοποίηση του συστήματος και το πέρασμα της αντιλαϊκής πολιτικής με τη συμμετοχή του λαού.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΜΑΣ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Είναι ώρες ευθύνης για όλους μας και κυρίως για όσους με την ψήφο τους και τη στάση τους ενίσχυαν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, τα κόμματα του ευρομονόδρομου.

ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ σε όλους και όλες που πίστεψαν και έδωσαν δύναμη στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και στους μηχανισμούς τους στο συνδικαλιστικό κίνημα να κάνουν σήμερα το βήμα. Να συνταχθούμε στον κοινό αγώνα να ματαιώσουμε το γονάτισμα του λαού. Να χαράξουμε τη δική μας προοπτική.

-Πρέπει να μαζικοποιήσουμε, να συσπειρωθούμε στα συνδικάτα μας να τα μετατρέψουμε σε μετερίζια αγώνα, σε κάστρα αντίστασης απέναντι σε κάθε εργοδότη και συνολικά στους καπιταλιστές και το αστικό κράτος. Οργάνωση μαζικά όλων των εργαζομένων στα σωματεία. Βασικό μετερίζι οργάνωσης η συνέλευση των εργατοϋπαλλήλων στο εργοστάσιο, στην επιχείρηση, στο σωματείο.

-Ζωντανή καθημερινή δράση των εργατών μέσα από το σωματείο με λόγο και δράση μέσα από την συλλογική διαδικασία της γενικής συνέλευσης.

-Να πετάξουμε έξω από αυτά τους εργοδοτικούς, τους συμβιβασμένους, την εργατική αριστοκρατία που είναι σύμμαχος και δεξί χέρι του κεφαλαίου. Να αναδείξουμε στα συνδικάτα αγωνιστές τίμιους και αφοσιωμένους στα συμφέροντα της εργατικής τάξης.

-Να αποδυναμώσουμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και όλα τα κόμματα διαχειριστές των συμφερόντων του κεφαλαίου και υπερασπιστές των ιμπεριαλιστικών ενώσεων και μηχανισμών, όπως της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Να βελτιώσουμε τους συσχετισμούς υπέρ μας και σε βάρος τους.

-Στη δική τους προσπάθεια να ενωθούν όλοι μαζί για να περάσουν τα μέτρα, για να μας τα πάρουν όλα και για να μας γονατίσουν για 10ετιες, να χτίσουμε το δικό μας λαϊκό μέτωπο.

Το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας δε μπορεί να καθορίζεται από τη θέληση των εκμεταλλευτών μας.  Να αποκτήσουμε δύναμη, να επιβάλλουμε τα δίκια μας.

ΜΕ ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΤΟ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

Να δυναμώσουμε το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ), την Πανελλαδική Αντιμονοπωλιακή Συσπείρωση ΕΒΕ (ΠΑΣΕΒΕ), την Παναγροτική Αγωνιστική Συσπείρωση (ΠΑΣΥ), το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών (ΜΑΣ), την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) δυναμώνοντας έτσι την κοινή δράση όλων των λαϊκών στρωμάτων. Να δημιουργήσουμε παντού γερές βάσεις της συμμαχίας στον κλάδο, στη γειτονιά, με λαϊκές επιτροπές σε τοπικό και πανελλαδικό επίπεδο.

Αυτή η ενότητα και αυτή η συμμαχία είναι ωφέλιμη για την εργατική τάξη και το λαό μας και όχι αυτή που προσπαθεί το κεφάλαιο και τα κόμματα του να χτίσουν δήθεν για να σώσει την Ελλάδα

Ένα τέτοιο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και μια τέτοια λαϊκή συμμαχία

-μπορεί να παρεμποδίσει τα αντιλαϊκά μέτρα και να ανατρέψει όλους τους αντεργατικούς, αντιλαϊκούς νόμους και μέτρα .

-Να μην ξεπουληθεί ο δημόσιος πλούτος και να μετατρέψει σε λαϊκή περιουσία όλο τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο που έχει γίνει με τη δουλειά μας και τον λυμαίνονται μια χούφτα παραγωγικά παράσιτα, μια χούφτα μονοπώλια και κεφαλαιοκράτες.

-Να τσακίσει το καταπιεστικό και αντιλαϊκό αστικό κράτος και να φτιάξει το κράτος των εργατών .

Μπορούμε! Γιατί χωρίς εμάς γρανάζι δεν γυρνά.

Το ΠΑΜΕ σήμερα με μια συμβολική κινητοποίηση ανάρτησε πανό στην Ακρόπολη με σύνθημα (σε Ελληνικά-Αγγλικά), “Οι λαοί έχουν τη δύναμη. Δεν παραδίνονται πότε. Οργάνωση-Αντεπίθεση”. Καλούμε τον εργαζόμενο λαό, τη νεολαία, τους ανέργους, τις γυναίκες σε λαϊκό ξεσηκωμό. Δυναμώνουμε την πάλη μας με τους λαούς όλου του κόσμου ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Να μην περάσουν τα βάρβαρα μέτρα που πτωχεύουν το λαό

Απαντάμε δυναμικά, αποφασιστικά με τη μαζική μας συμμετοχή στη 48ωρη απεργία.

Όλοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ, την Τρίτη 28/6 και την Τετάρτη 29/6 στις 10πμ στην Ομόνοια. Την Τρίτη 28/6 στο μεγάλο συλλαλητήριο στους Στύλους του Ολυμπίου Δίος στις 7μμ.

——————————————————————————————————————————————-

PAME held today a symbolic mobilization, posting banners on the Acropolis with the slogan “The peoples have the power and
never surrender. Organize – Counterattack” (in Greek and in English).
We call upon the working people, youth, unemployed people, women in popular uprising. We strengthen our struggle together
with the peoples all over the world against the capitalist brutality.
In order for the brutal measures, that bankrupt the people, not to be applied.
We dynamically, decisively respond through our participation in the 48-hour strike.
All together in the strike demonstrations of PAME, on Tuesday June 28 and on Wednesday June 29 at Omonoia square, at 10a.m. On Tuesday June 28 a big demonstration will take place at the Temple
of Olympic Zeus, at 7p.m.
 
Αυτή η φωτογραφία είναι από το ιστολόγιο του Πιτσιρίκου

Αυτή είναι η τελευταία εξέλιξη σε σχέση με την SAAB. 

Το συνδικάτο Μετάλλου που είναι ξεπουλημένο στην εργοδοσία, λυπάται πολύ για την εξέλιξη αυτή και δεν έιναι θετικό ότι δεν θα πάρουν τον μισθό τους οι εργαζόμενοι!!!, όπως δήλωσε. Το συνδικάτο Μετάλλου από την αρχή αντί να αντιδράσει στο ξεπούλημα της αυτοκινητοβιομηχανίας, μπήκε στο παιχνίδι με το να προτείνει ποιός καπιταλιστής ήταν ο καλύτερος για να αξαγοράσει την SAAB. Ήταν λοιπόν φυσιολογική εξέλιξη ότι οι εργάτες θα πλήρωναν το μάρμαρο.

Η ηγεσία της Ομοσπονδίας Μετάλλου, όπως είπε ο γραμματέας της  Veli-Pekka Säikkälä, επικοινώνησε με διάφορες τράπεζες για να δώσουν δάνεια (!) στους εργάτες για να λύσουν τις ανάγκες τους!!! Δηλαδή και απλήρωτοι και βιασμένοι (δεν παίρνουν τα λεφτά τους και θα χρωστάνε και στις τράπεζες).

Δείχνει επίσης την προδοσία των σοσιαλδημοκρατών και άλλων αριστερούτσικων που είναι στην ηγεσία του συνδικάτου. Να εξυπηρετήσουν τα κέρδη των καπιταλιστών και να μην νοιάζονται για την εργατική τάξη.

Περισσότερες πληροφορίες από μιά σουδική εφημερίδα στα αγγλικά

Και η τελευταία δημοσκόπηση 23/6/2011……

Το ΚΚΕ καταγγέλλει την ιδιαίτερα επικίνδυνη δίωξη και καταδικαστική απόφαση των αρχών της Δανίας για 6μηνη φυλάκιση χωρίς αναστολή του Αντον Νίλσεν, προέδρου της Οργάνωσης Αντιστασιακών «Χορσερόντ Στουτχόφ Φορενινγκέν» μέλους της FIR (Διεθνής Ομοσπονδία Αντιστασιακών Οργανώσεων) και του Βίγκο Γιόργκενσεν, στέλεχος του Συνδικάτου Οικοδόμων της Δανίας με την κατηγορία της «ενίσχυσης της τρομοκρατίας». Το επικίνδυνο κατηγορητήριο αποτελεί πολιτική δίωξη και θεωρεί τις λαϊκές οργανώσεις όπως οι Ένοπλες Επαναστατικές Δυνάμεις Κολομβίας (FARC) και το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης ως τρομοκρατικές οργανώσεις. Η καταδίκη τους που αποτελεί εφαρμογή των σύγχρονων τρομονόμων που προωθεί η ΕΕ, η πλουτοκρατία σε κάθε χώρα και οι κυβερνήσεις τους δεν πρέπει να περάσει.

Η αντιιμπεριαλιστική πάλη, η πάλη κάθε λαού να ορίζει ο ίδιος το μέλλον του δεν ποινικοποιείται, οι ίδιοι οι λαοί αμφισβητώντας σε κάθε χώρα την ίδια την εξουσία των μονοπωλίων θα αχρηστεύσουν τους ευρωτρομονόμους και κάθε αστικό μηχανισμό καταστολής σε βάρος του λαϊκού κινήματος.

ΑΘΗΝΑ 20/6/2011                                                       ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

Πορεία στην Κέρκυρα

Η κεφαλή της πορείας του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα. Όταν η κεφαλή ήταν κοντά στις στύλες του Ολυμπίου Διός το τέλος της πορείας είναι ακόμα στο Σύνταγμα

Εδώ οι ασφαλίτες προετοιμάζουν την δράση τους

15 ΙΟΥΝΗ

 ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΝΕΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Οι προσυγκεντρώσεις της Αθήνας 

Συγκεντρώσεις σε 67 πόλεις

Ανταποκρίσεις από περιοδείες, περιφρουρήσεις, προσυγκεντρώσεις, πορείες, ιστορίες με αγανακτισμένους, ταξικά προσανατολισμένους, ψηλές, κοντές, ξανθιές, μελαχρινές, αδύνατες, χοντρές, τα πάντα όλα! Από το Γκράνμα

Ύστερα από την πρώτη προσπάθεια ζωντανής κάλυψης του συλλαλητηρίου στις 3 Ιούνη, αύριο 15 Ιούνη μέρα πανεργατικής-γενικής απεργίας θα μεταδοθεί η απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας ζωντανά (10πμ) μέσω της ιστοσελίδας του ΠΑΜΕ 

 Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι,

Νέοι –Νέες

ΟΛΟΙ στον αγώνα. Όλοι στη μάχη για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα.

Στις 15 ΙΟΥΝΗ κανείς στη δουλειά. Νεκρώνουμε τα εργοστάσια, τα γραφεία, τα λιμάνια, τα γιαπιά.. Μηχανή να μην δουλέψει. Προπέλα να μην γυρίσει. Σε κάθε χώρο δουλειάς με μαζικές διαδικασίες, με γενικές συνελεύσεις παίρνουμε αποφάσεις καταδίκης των μέτρων, συμμετοχής στην απεργία και κλιμάκωσης του αγώνα με νέα πανελλαδική πανεργατική απεργία την πρώτη ημέρα συζήτησης στη βουλή του αντεργατικού αντιλαϊκού τερατουργήματος.

Αγώνας διαρκής έως την ανατροπή τους.

Διαδηλώνουμε μαζικά με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ και το ΜΑΣ δυναμώνοντας το μήνυμά μας. Τα αντιλαϊκά μέτρα δε θα περάσουν.

Υπάρχει άλλος δρόμος. Υπάρχει φιλολαϊκή λύση. Ο δρόμος της σύγκρουσης με τα μονοπώλια και την Ευρωπαϊκή Ένωση για οικονομία και εξουσία που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.

Κανένας συμβιβασμός, καμιά υποχώρηση. Αντιστεκόμαστε στα τρομοκρατικά διλλήματα, στους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς εκβιασμούς.

Όχι άλλες θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Όχι στα αντεργατικά τελεσίγραφα και στη διαρκή ανεργία και λιτότητα.

• Δεν θα ζήσουμε με τον εφιάλτη της ανεργίας.

• Δεν θα ζήσουμε χωρίς συλλογικές συμβάσεις, έρμαια στα χέρια των εργοδοτών.

• Δεν θα δουλεύουμε από ήλιο σε ήλιο, για ένα κομμάτι ψωμί, όποιες ώρες, όποιες ημέρες, όποιους μήνες, θέλει ο εργοδότης.

• Δεν θα αποδεχτούμε να κάνουν τα μυαλά των παιδιών μας «κιμά» στα σχολεία και μετά να τα βασανίζουν, να χτυπάνε επί χρόνια κλειστές πόρτες για μια κακοπληρωμένη θέση εργασίας.

• Δεν ανεχόμαστε να επιδοτούνται με δισεκατομμύρια οι εργοδότες και οι άνεργοι και οι οικογένειές τους να μην έχουν να αγοράσουν τρόφιμα, να τους κόβουν το φως, το νερό, το τηλέφωνο, να τους παίρνουν το σπίτι οι τραπεζίτες.

• Ως εδώ η φόρο-ληστεία και η φοροκλοπή των μισθωτών, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων την ίδια ώρα που στους βιομήχανους, στους τραπεζίτες, στους εφοπλιστές, στους μεγαλέμπορους όχι μόνο τους μειώνεται αυτό που πληρώνουν, αλλά και τσεπώνουν ό,τι μαζεύουν τα κρατικά ταμεία από την αφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών.

• Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που είναι αίμα και ιδρώτας δικός μας και των πατεράδων μας.

• Καμία αναγνώριση του χρέους. Το χρέος  είναι δημιούργημα των καπιταλιστών και όχι των εργαζομένων.

Τώρα ξέρουμε ακόμα πιο πολλοί από ότι πριν, ότι όσο το κουμάντο θα το κάνουν οι μεγάλοι εργοδότες, τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές, όσο οι κυβερνήσεις θα αποτελούνται από τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, όσο θα παραμένουμε στην ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία, τόσο η πρέσα της εκμετάλλευσης θα συνθλίβει τις δικές μας τις ζωές και ας είμαστε εμείς που παράγουμε όλο τον πλούτο και ας μην γυρνά ούτε γρανάζι χωρίς εμάς.

Γι’ αυτό η απάντησή μας πρέπει να είναι :

• Η οργάνωση πριν από όλα στον τόπο δουλειάς, η αλλαγή των συσχετισμών υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος του ΠΑΜΕ, για να μεγαλώσει και να έχει αποτελέσματα η σύγκρουση με τους εργοδότες και το αστικό κράτος.

• Το κοινό μέτωπο και η ενιαία δράση των εργαζομένων με τα άλλα λαϊκά στρώματα, ενάντια σε κυβέρνηση και πολυεθνικές. η αποδυνάμωση των κομμάτων του κεφαλαίου και όλων των κομμάτων του ευρώ-μονόδρομου.

ΌΛΟΙ- ΌΛΕΣ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΜΟΝΟΙΑΣ στις 10 π.μ.

ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ – ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ

Οι προτάσεις του ΠΑΜΕ σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ

Μπορεί να διαμορφώσει ένα κλίμα πιο ουσιαστικής αγωνιστικής ανάτασης, αν μετεξελιχθεί σε πιο αποφασιστική συμμετοχή  στο οργανωμένο ταξικό λαϊκό κίνημα που παλεύει για να αποκρούσει και να ανατρέψει τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική και όχι να αλλάξουν τα πρόσωπα στην κυβέρνηση, ή να γίνουν μικροδιορθώσεις στα μνημόνια των μονοπωλίων.

—————————————————————————————————————————————————

It is an encouraging fact that the people and the youth are on the streets demonstrating their anger which has built up. A more substantial militant mood could be created, if it develops into a decisive participation in the organized class-oriented popular movement, which struggles to repel and reverse the barbaric anti-people political line and not to change the individuals in government, or for small adjustments to be made to the memoranda of the monopolies. The government, the parties and the mechanisms of the system have every interest in the spontaneous mass anger retaining a vague orientation. That it be trapped in insipid slogans or in reactionary ideological constructs.

Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα, τους εργαζόμενους να δώσουμε συνέχεια με κλιμάκωση της πάλης με Γενική απεργία την ημέρα που θα αρχίσει η συζήτηση στη βουλή των νέων αντιλαϊκών μέτρων. Να συζητηθούν τα μέτρα και από τα σωματεία και στους χώρους δουλειάς και να παρθούν τώρα αποφάσεις. Ξεσηκωμός. Για ανατροπή της νέας βαρβαρότητας.

Πρώτο μέρος 

Δεύτερο μέρος 

Είναι ενάντια στο οργανωμένο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, λέγοντας έξω και τα συνδικάτα από την πλατεία. Αλλά και στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν είναι όλοι το ίδιο. Ποια σχέση μπορεί να έχει ο κυβερνητικός – εργοδοτικός συνδικαλισμός, που έβαλε πλάτη να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα, με το ΠΑΜΕ, που οργάνωνε και οργανώνει απεργίες και συλλαλητήρια ενάντιά τους, με την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, το ΜΑΣ;

Ο μέχρι τώρα αυτοπροσδιορισμός τους ως ακομμάτιστων, αυτός που εκθείαζαν τα συγκροτήματα των ΜΜΕ των καπιταλιστών, όπως και η λογική τους στο ζήτημα της δημοκρατίας, αποδεικνύεται τουλάχιστον υποκρισία, όπως και η επιδίωξή τους να ενώσουν τάχα το λαό, έστω και στο θολό αντιμνημονιακό περιεχόμενο του «κινήματος της πλατείας», αφού αυτή η τοποθέτηση «έξω η αριστερά», όπως γενικά και το «έξω τα κόμματα», «έξω τα συνδικάτα», αφ’ ενός διχάζει, αφ’ ετέρου δεν είναι και τόσο δημοκρατική ή πιο σωστά είναι αντιδημοκρατική. Την ίδια ώρα, ενώ εναντιώνονται στο μνημόνιο και στα φριχτά μέτρα, δε μιλούν καν ενάντια στην κυβέρνηση, στην ΕΕ, στις πολιτικές δυνάμεις που συμφωνούν με αυτήν την πολιτική, μιλούν γενικά για πολιτικούς που το εφαρμόζουν. Ετσι θολά. Τσουβαλιάζοντας και το ΚΚΕ.

Αλλωστε, κάθε κίνημα, ακόμη και το αυθόρμητο, αλλά πολύ περισσότερο αυτό στις πλατείες έχει ένα σκοπό, ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς μαζί του ή όχι. Τούτη δω όμως η ενέργειά τους αποκαλύπτει πως οι καθοδηγητές της πλατείας έχουν την άποψη: ‘Η έρχεστε στην πλατεία με τις δικές μας ιδεολογικοπολιτικές αντιλήψεις, αφήνοντας τις δικές σας έξω από το κίνημα, ή μην έρχεστε, φύγετε, μακριά από τις πλατείες.

Και φαίνεται πως είναι μια καλά μεθοδευμένη ταχτική να σηκώσουν διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε λαϊκές δυνάμεις που είναι οργανωμένες στα συνδικάτα, σε κόμματα, που δεν κρύβουν την ιδεολογία τους, την πολιτική τους, ακόμη και την κομματική τους τοποθέτηση, και σε όσους πάνε στις πλατείες. Που επίσης είναι λαϊκοί άνθρωποι, πολλοί πίστεψαν στα αστικά κόμματα τα οποία τους πρόδωσαν τις ελπίδες για καλύτερη ζωή, έχουν απηυδήσει από την αστική πολιτική και αναζητούν διέξοδο.

Αλήθεια, ποιον βολεύει η λογική «έξω τα συνδικάτα έξω τα κόμματα»; Δε θα ξαναπούμε εδώ ότι αυτοί των μπλογκς ετοιμάζουν κόμμα, όπως είπαν στον ΑΛΤΕΡ με την ονομασία άμεση δημοκρατία. Αλλά υπάρχει και μια αλήθεια την οποία δε θέλουν, εμποδίζουν να αναδειχτεί, όπως ενίοτε και τα αστικά ΜΜΕ. Οτι όλα τα κόμματα δεν είναι ίδια, αλλά και ότι το λεγόμενο ακομμάτιστο της πλατείας, είναι μια πολιτική οντότητα. Που αν και αυτοαποκαλείται ακομμάτιστη, ακόμη και έτσι έχει πολιτική τοποθέτηση. Ενάντια στα άλλα κόμματα.

Φαίνεται όμως ότι η ανωνυμία βολεύει και αυτούς που είναι πίσω από τα μπλογκς, αλλά όχι μόνο αυτούς. Στο κάτω κάτω της γραφής, η εμπειρία του λαϊκού κινήματος λέει ότι υπάρχουν και οργανωμένες δυνάμεις που εμφανίζονται κινηματικές, που εκούσια, ακούσια, δεν έχει σημασία, εναντιώνονται στο οργανωμένο μαζικό λαϊκό κίνημα, και όταν δρουν κρύβουν τα πρόσωπά τους με κουκούλες.

Τώρα εμφανίζεται το κίνημα των ανωνύμων. Οσοι, λοιπόν, κρύβονται έχουν συγκεκριμένο σκοπό που κρύβονται. Τον οποίο επίσης προσπαθούν να συγκαλύψουν. Εμφανίζονται ως φιλολαϊκοί ηγέτες, αλλά δεν καταδεικνύουν τον πραγματικό αντίπαλο του λαού.

Οι κουκουλοφόροι εναντιώνονται στον κρατικό κατασταλτικό μηχανισμό, στη βιτρίνα, αυτόν θεωρούν ως αντίπαλο, και όχι τα μονοπώλια. Η δράση τους καλλιεργούσε όχι εξεγερτικές συνειδήσεις, αλλά τάσεις αποδιοργάνωσης του κινήματος, παρεμπόδισης της λαϊκής συμμετοχής.

Οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες εκφράζουν τάχα μια συμμετοχή από τα κάτω στην αντιμνημονιακή δράση. Αλλά ποια πολιτική δύναμη θα επιβάλει έστω τη θέλησή τους να αποσυρθεί το μνημόνιο; Είναι ενάντια στους πολιτικούς και στα κόμματα. Αρα ποιος θα το κάνει; Αλλοι πολιτικοί, ίσως και άλλες οργανωμένες δυνάμεις με αυτήν την πολιτική που εκφράζουν οι πλατείες. Οι οποίες δεν εναντιώνονται στα μονοπώλια, στους κεφαλαιοκράτες. Αρα ένα άλλο, αναμορφωμένο αστικό σύστημα. Μήπως στοχεύουν και σ’ αυτό;

Βεβαίως, η συγκεκριμένη άποψη «έξω τα κόμματα» κάνει και μερικούς από συγκεκριμένα κόμματα να εμφανίζονται το πρωί ως κομματικοί υπερασπιστές της γραμμής τους, να «χαϊδεύουν» όσους εκφράζουν το ακομμάτιστο όντας οι ίδιοι κομματικά στελέχη και μάλιστα ηγετικά, ενώ το βράδυ να πηγαίνουν στις πλατείες ως ακομμάτιστοι. Αυτή είναι ακόμη πιο μεγάλη υποκρισία, αν όχι απάτη. Στις πλατείες συμμετέχουν και λαϊκοί άνθρωποι, νέοι, που εκφράζουν αγανάκτηση, δυσφορία, θυμό στην κυβέρνηση, στην ΕΕ, στην τρόικα και δεν κατανοούν ή δεν δέχονται τη γραμμή της ανατροπής. Αυτοί οι άνθρωποι του μόχθου δεν πρέπει να εγκλωβιστούν στο δίχτυ που στήνει το σύστημα με το λεγόμενο «ακομμάτιστο», αυθόρμητο. Η σύγκρουση με τα μονοπώλια δεν είναι άχρωμη. Χρειάζεται σχέδιο, στρατηγική, ιδανικά, προσφορά και θυσίες. Συμπόρευση με το ΚΚΕ, τις ταξικές ριζοσπαστικές δυνάμεις, αυτό το βήμα προς τα μπρος πρέπει να κάνουν νέες δυνάμεις που αρχίζουν να κινητοποιούνται ξεπερνώντας την αδράνεια, τις ανοχές.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι οι κινητοποιήσεις στις πλατείες αρκούν για να τον απαλλάξουν από τα παλιά και νέα δεινά που του φόρτωσαν, δίχως κίνημα που να ξεκινάει και να ριζώνει στα εργοστάσια και στους κλάδους, σε κάθε τόπο δουλειάς, ενάντια στην τάξη των κεφαλαιοκρατών. Οταν δεν είναι ισχυρό το κίνημα στα εργοστάσια, οι όποιες κινητοποιήσεις δεν έχουν γερά πόδια. Το πραγματικό πεδίο της ταξικής πάλης είναι ο τόπος δουλειάς, ο κλάδος. Εκεί που οι εργαζόμενοι έρχονται καθημερινά σε ανειρήνευτη πάλη με τους μεγαλοεπιχειρηματίες, αυτή είναι η μεταξύ τους ταξική σχέση, σχέση εκμετάλλευσης, αφού ο πλούτος και το κέρδος των καπιταλιστών παράγεται από τη δουλειά των εργαζομένων. Και στις πλατείες λένε κάποιοι, και αυτό χρειάζεται. Αλλά πρωταρχικά στον τόπο που συγκρούονται οι ταξικοί αντίπαλοι. Εδώ είναι το πραγματικό μετερίζι του ταξικού πολιτικού αγώνα.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι οι λαϊκές κινητοποιήσεις πρέπει να είναι μακριά από όλα τα κόμματα ή και εναντίον όλων. Ενα τέτοιο κίνημα είναι καταδικασμένο να υποτάσσεται στην πολιτική των κεφαλαιοκρατών, να συμβάλλει στη διαιώνιση της εκμετάλλευσης.

Είναι αυταπάτη να πιστεύει ο εργαζόμενος ότι το αστικό πολιτικό σύστημα μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του λαού. Το αστικό πολιτικό σύστημα δε διορθώνεται, μόνο ανατρέπεται.

Είναι αυταπάτη να προβάλλει ο εργαζόμενος το αίτημα απαλλαγής από το μνημόνιο, δίχως να το συνοδεύει με το αίτημα για αποδέσμευση από την ΕΕ και ανατροπή του κράτους των μονοπωλίων στην Ελλάδα.

Το κίνημα που χρειάζεται ο λαός, το μόνο που του δίνει προοπτική, είναι ο οργανωμένος αγώνας συμπόρευσης με το ΚΚΕ, ο αγώνας μέσα από τα ταξικά κινήματα του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΟΓΕ και του ΜΑΣ. Μόνο αυτές οι δυνάμεις αντιπαραθέτουν στη στρατηγική των μονοπωλίων και των υπηρετών τους τη στρατηγική υπέρ του λαού. Δίχως μια τέτοια στρατηγική, ο λαός δε θα βρει διέξοδο.

Από τον Ριζοσπάστη της 5 Ιούνη 2011